Αναδιαμόρφωση «ετικετών»

Η ετικέτα «Από τη δράση του» διασπάστηκε και δημιουργήθηκαν νέες, χωριστές ετικέτες για τη δράση του:

1. «Εκπαιδευτικός Όμιλος»
2. «Διδασκαλείο Θηλέων Πειραιά»
3. «Αναμνήσεις από το Βουνό – Π.Ε.Ε.Α.»
4. «ΕΠΟΝ»
5. «ΕΠΑΝ και ΑΝΤΑΙΟΣ»
6. «ΕΔΑ και εφημερίδα ΑΥΓΗ»
7. «Ιστορική διαδρομή της Παιδείας μας»: η ιστορία της Παιδείας της χώρας μας. Δύο μελέτες: α) «Η Παιδεία μας στα 120 χρόνια ελεύθερης ζωής μας» (γράφτηκε το 1945), β) «Παιδεία νεοελληνική, από την άλωση της Πόλης ως σήμερα» (1964).

Η ετικέτα «Από τη δράση του» περιλαμβάνει τώρα χειρόγραφα από ομιλίες και τεκμήρια, ανάμεσα σε άλλα τα παρακάτω:

1. Την ομιλία του στην «Εταιρεία για την καταπολέμηση του αναλφαβητισμού», Απρίλης 1946.
2. Την ομιλία του στις 10 Φλεβάρη 1946 στο θέατρο «Βρεττάνια», με θέμα «Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΜΑΣ ΣΗΜΕΡΑ».
3. Το μάθημα «Πώς πρέπει να διαβάζουμε – Πώς πρέπει να μιλάμε – Πώς πρέπει να γράφουμε» στην Κομματική Σχολή «Δημήτρης Γληνός», το 1946.
4. Τη μελέτη του για το βιβλίο του Ν. Κιτσίκη «Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΝΕΩΤΕΡΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ»: συμπεράσματα και διδάγματα, 1947.
5. Την ομιλία του στην Παναθηναϊκή Συνδιάσκεψη για την Ειρήνη, 15 Γενάρη 1956.
6. Τα κείμενά του για τη «Σχολική Εφημερίδα», 1935–1936.
7. Την ομιλία του σε τιμητική συνεστίαση για τον Δημήτρη Φωτιάδη, 19 Δεκέμβρη 1964.
8. Διάφορες ομιλίες του σε εκδηλώσεις του Ελληνοτσεχοσλοβάκικου Συνδέσμου, του οποίου ήταν Πρόεδρος, καθώς και την ομιλία του στον Πειραιά στις 22 Αυγούστου 1946 με θέμα «Η νεολαία στον αγώνα για τη Δημοκρατία», κ.ά.

Νέα «ετικέτα»: Μιχάλης Παπαμαύρος

Δημιουργήσαμε μια νέα «ετικέτα» για τον στενό φίλο και συνεργάτη του, Μιχάλη Παπαμαύρο. Η επιστολή του από τις φυλακές της Αίγινας, με ημερομηνία 7 Δεκέμβρη 1946, αναδεικνύει το μεγαλείο ψυχής αυτού του ακούραστου αγωνιστή. Επίσης δημοσιεύονται και τα φύλλα της «Σχολικής Εφημερίδας», στην οποία ήταν Διευθυντής μαζί με τον Σωτηρίου.

Ετικέτα «Διάφορα». Περιλαμβάνει:

1. Γράμματα από φυλακισμένους, εξόριστους, φίλους και συναγωνιστές προς τον Κ. Δ. Σωτηρίου: από τον Τεύκρο Άνθια, τον Νίκο και την Μπεάτα Κιτσίκη από τη Γαλλία, τον Πέτρο Κόκκαλη και άλλους.
2. Διάφορα κείμενα για την Παιδεία, ένα άρθρο για τον Δ. Γληνό με τίτλο «Κοντά στο Δάσκαλο», κ.ά.
3. Τέσσερα χειρόγραφα άρθρα του καθηγητή Χαράλαμπου Θεοδωρίδη, ένα χειρόγραφο άρθρο με υπογραφή Μ.Ε., ένα χειρόγραφο άρθρο του Π. Παπαγεωργίου.

Μια οφειλόμενη απάντηση στον κ. Σωτήρη Τσιώλη

Στις 15/05/2025 δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα «ΚΑΤΙΟΥΣΑ» με τίτλο : Στη μνήμη του Κώστα Σωτηρίου: «Για την αποκατάσταση της αλήθειας»,  επιστολή του εγγονού του Παιδαγωγού  Κώστα Σωτηρίου, Βασίλη Βούλη. Το κείμενο της επιστολής σχολίασε στην ιστοσελίδα  ο κ. Σωτήρης Τσιώλης στις 28/05/2025.

 

Ήρθε  η ώρα να δοθεί εκ μέρους μας μια απάντηση στον κ. Τσιώλη.

Ο συντάκτης της επιστολής  Βασίλης  Βούλης είναι εγγονός  του Παιδαγωγού  Κώστα Σωτηρίου και βέβαια είναι πρωτογενής ιστορική πηγή, με αναμφισβήτητη αυθεντικότητα. Και ακριβώς λόγω αυτής της συγγενικής σχέσης  δώρισε  την βιβλιοθήκη του παππού του, που είχε στην κατοχή του, σαν Νόμιμος και Μοναδικός κληρονόμος, στον  τόπο που γεννήθηκε ο παππούς του, και  έχει αναρτήσει στο διαδίκτυο το αρχείο του παππού του, στο οποίο η πρόσβαση είναι ελεύθερη!!  Και  στην πρώτη παράγραφο της  επιστολής του γράφει  : «Δεν με ευχαριστεί να προβαίνω σε τέτοιου είδους ενέργειες αλλά πρέπει να προστατέψω τη μνήμη και του παππού μου Κώστα Σωτηρίου και της αδελφής του και θείας μου Άννας Σωτηρίου. Ο Καλαντζής ήθελε μάλλον να «εντυπωσιάσει» ότι γνώριζε καλύτερα από άλλους τον παππού μου, αλλά δεν διάλεξε τον δρόμο της αλήθειας για να το αποδείξει. Θα περιοριστώ σε δύο αναλήθειες και αυτό γιατί με αυτές προσβάλλεται η ιδιωτική οικογενειακή ζωή της οικογένειας των Σωτηρίου».

 Και σε αυτό και ΜΟΝΟ σ’ αυτό περιορίστηκε η ανάρτηση!

Ο Βασίλης Βούλης γράφει την επιστολή σαν εγγονός Σωτηρίου!!! Και παρουσιάζεται : Βασίλης Βούλης εγγονός του Παιδαγωγού Κώστα Σωτηρίου και όχι απλά Βασίλης Βούλης!!! Και αυτό το κάνει για να προστατέψει   την μνήμη της ιδιωτικής ζωής της οικογένειας του, από προκαταλήψεις, ανακρίβειες και παραλήψεις.

 

Ας έρθουμε τώρα στο σχόλιο του κ. Τσιώλη   

Ο  κ. Σωτήρης Τσιώλης, την συγγένεια την διαγράφει!! Λες και είναι κάτι ασήμαντο.!! Λες και είναι  δικαίωμά του!!! Αλλά δεν δηλώνει την ιδιότητά του. Γιατί άραγε; Τι θέλει να κρύψει;

Απευθύνεται στον  κ. Βούλη,   με αφάνταστα προσβλητικό  τρόπο, που  αγγίζει τα όρια της  «χυδαιότητας».  Αυτό γίνεται σκόπιμα, γιατί θέλει  να απαξιώσει, με ύπουλα μέσα , τον εγγονό Βασίλη Βούλη – πρωτογενής ιστορική πηγή- , και επειδή αυτό του είναι δύσκολο,  διαγράφει την συγγένεια!!! Είναι ο Νόμος του  «ελάχιστου κόπου» όπως έλεγε ο Γληνός[i]. Αυτός είναι ο βρώμικος και ανήθικος στόχος του!!! Με τη δημοσίευση του  αρχείου του Παιδαγωγού Κώστα Σωτηρίου  στο διαδίκτυο, ο εγγονός Βασίλης Βούλης ενόχλησε προφανώς όλους αυτούς που δεν κατάφεραν να κάνουν διακοσμητικό «κάδρο», για να στολίζει τα σαλόνια τους,  την πνευματική και όχι μόνο, προσφορά του Παιδαγωγού Κώστα  Σωτηρίου, και να την χρησιμοποιούν κατά πως τους εξυπηρετεί και συμφέρει!!!

Και με την ευκαιρία της επιστολής ανέθεσαν στον κ. Τσιώλη να αναλάβει την «ανθρώπινη απαξίωση» του εγγονού Βασίλη Βούλη, με κάθε μέσο, ακόμα και ανήθικο!!! Και με χαρά την «ανέλαβε»!! Το σχόλιο του το μαρτυράει!!!

Ας  το δούμε !!

(Με μπλε γράμματα το σχόλιο του)

 

- « Είναι προφανές, για όποιον έχει διαβάσει το βιβλίο του Κώστα Καλαντζή (Θεσσαλού) Στον Αστερισμού του Δημήτρη Γληνού (Καλαντζής, 2024: 57-90) ότι τα λεγόμενά του είναι ένας ύμνος για τον Κώστα Σωτηρίου. Για τον σύντροφο Κώστα Σωτηρίου. Για τον δημοκράτη δάσκαλο του Μεσοπολέμου, για τον αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης. Για τον επιστήμονα παιδαγωγό. Για τον διωγμένο και κυνηγημένο από το ελληνικό κράτος στο Μεσοπόλεμο και το μετεμφυλιακό κράτος στη συνέχεια. Ένας ύμνος λοιπόν. Από όλα αυτά ο κ. Βούλης δεν διάβασε τίποτα.»

Το να τα ξέρει ο εγγονός, και να μη χρειάζεται να τα διαβάσει,  γιατί κάποια του τα διηγήθηκε ο παππούς του και κάποια τα έζησε,  δεν μετράει για τον κ. Τσιωλη!!!

- Πρώτον, ο Καλαντζής γνώριζε πολύ καλά τον Σωτηρίου από τη δεκαετία του 1930. Ήταν μαζί στη συντακτική επιτροπή του περιοδικού Παιδαγωγική. Αυτά για τον αν τον γνώριζε πολύ καλά ή όχι. Δεύτερον, χωρίς την εργασία του Καλαντζή παιδαγωγοί όπως ο Σωτηρίου, ο Παπαμαύρος ή η Ρόζα Ιωάννου – Ιμβριώτη θα έμεναν στην αφάνεια και το πέπλο σιωπής που είχε ρίξει πάνω τους το μετεμφυλιακό κράτος δεν θα είχε διαρρηχθεί. Γιατί αυτός ήταν ο σκοπός του Καλαντζή και αυτό φαίνεται από τις πρώτες σελίδες του βιβλίου. Ούτε αυτό το εκτίμησε ο κ. Βούλης.

Εδώ ο κ. Τσιώλης δείχνει ότι έχει έλλειψη ιστορικού πλαισίου. Υπήρξαν και άλλοι που έγραψαν για τον Σωτηρίου χωρίς «λάθη». Ο  Σωτηρίου, ο Παπαμαύρος, η Ιμβριώτη δεν υπήρξαν ποτέ αφανείς. Και αυτό ο εγγονός το γνωρίζει , γιατί γνώρισε και τον Παπαμαύρο και την Ιμβριώτη αφού  επισκέπτονταν συχνά τον παππού του στο σπίτι όπου έμενε και ο ίδιος.  

- Ας έλθουμε τώρα στα όσα ισχυρίζεται. Ας ξεκινήσουμε με τον ποια παντρεύτηκε; Ακόμη και αν αυτό είναι λάθος δεν λέει τίποτα. Το σημαντικό είναι ότι όπως λέει ο Καλαντζής, ο Σωτηρίου τα έδωσε όλα για τον αγώνα. Το αμφισβητεί αυτό ο κ. Βούλης;»

Για τον εγγονό Βασίλη Βούλη  το «αν» δεν υπάρχει, είναι λάθος, είναι προκατάληψη, ανακρίβεια, παράληψη. Το  ότι ο εγγονός, έζησε τον αγώνα του παππού του, και δεν χρειάζεται κανένα Καλαντζή να του τον διηγηθεί, δεν είναι σημαντικό για τον κ Τσιώλη!!!

  .-  «Πάμε στο δεύτερο σημείο. Τι θα πει μάλλον η αφήγηση δεν έγινε ποτέ; Που το ξέρει; Έχει στοιχεία, ίσως κάποια μαρτυρία ή κάτι άλλο; Όχι. Απλά υποθέτει. Πως γνωρίζει ότι ο Καλαντζής δεν άκουσε κάποια κασέτα με το Σωτηρίου; Ούτε γι’ αυτό έχει στοιχεία. Στη βάση ποιων πληροφοριών ξέρει ότι λέει ψέματα και πως ήθελε να εντυπωσιάσει; Σε καμία. Απλά υποθέτει. Το ενοχλητικό είναι ότι χαρακτηρίζει τις δικές του υποθέσεις αναλήθειες του Καλαντζή.»

Από τον εγγονό Βασίλη Βούλη δεν μπορεί  να ζητάει αποδεικτικά στοιχεία. Είναι γελοίο και ύποπτο.

 -«Βέβαια ο κ. Βούλης δεν πρωτοτυπεί. Άλλοι και άλλες πριν από αυτόν έχουν ισχυριστεί ότι παιδαγωγοί, του βεληνεκούς της Ρόζας Ιωάννου – Ιμβριώτη, του Κώστα Καλαντζή και άλλων πιθανόν στη συνέχεια δεν είχαν άλλη δουλειά να κάνουν εκτός από τον να εκτοξεύουν ψέματα από εδώ και από εκεί για να έλθουν αυτοί ή αυτές, ως υπερασπιστές της αλήθειας, στη συνέχεια για να μας ανοίξουν τα μάτια. Φαίνεται ότι η δράση των αριστερών παιδαγωγών ενοχλεί ορισμένους μετά από τόσα χρόνια Οφείλουμε να τους πληροφορήσουμε και αυτούς και τον κ. Βούλη, ότι η προσπάθεια απαξίωσης των παιδαγωγών της αριστεράς δεν θα μείνει χωρίς αντίλογο».

Ο κ. Τσιώλης δείχνει ότι πάσχει από έλλειψη ενσυναίσθησης και σεβασμού. Τον εγγονό Βασίλη Βούλη δεν μπορεί να τον κατηγορεί για προσπάθεια απαξίωσης των Παιδαγωγών της Αριστεράς. Ο εγγονός  έζησε και μεγάλωσε με αυτούς.

 

Ο εγγονός Βασίλης Βούλης με την δημοσίευση του αρχείου τού παππού του, Παιδαγωγού Κώστα Σωτηρίου, ΤΙΜΗΣΕ όλους τους αγωνιστές της ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ της εποχής του παππού του. Η ανάρτηση μόνο,  της χειρόγραφης επιστολής  στις 7/12/1946  του Παπαμαύρου από την φυλακή της Αίγινας στον Σωτηρίου, αρκεί για να το αποδείξει!!!

 

Ο κ. Σωτήρης  Τσιώλης φιλοδόξησε με το σχόλιό του- εργασία του-  να πάρει το βραβείο του «δουλικού εξυπηρετητή βρώμικων και ανήθικων αποστολών». Να το χαίρεται!!!

Την επόμενη φορά όμως που θα θελήσει να σχολιάσει να έχει το θάρρος να γράψει την ιδιότητά του!!

 

Βασίλης Βούλης -Αγγελική Βούλη

 Υστερόγραφο: Ενημερώσαμε με κοινοποίηση της ανάρτησης  την ιστοσελίδα «Κατιούσα» στις 30/12/2025 όπως είχαμε υποχρέωση. 

Διευκρίνιση  23/1/2026: Είχαμε την υποχρέωση να ενημερώσουμε την ιστοσελίδα «Κατιούσα» για την απάντησή μας στο σχόλιο του κ. Σωτήρη Τσιώλη (τελευταία πρόσβαση 23/1/2026) που δημοσιεύθηκε στην εν λόγω ιστοσελίδα. Την επιλογή  της δημοσίευσης ή της μη δημοσίευσης  της απάντησής μας στο σχόλιο του κ. Σωτήρη Τσιώλη  στην ιστοσελίδα «Κατιούσα» την έχουν οι διαχειριστές της ιστοσελίδας. Εμείς δεν ζητήσαμε την δημοσίευση, απλά ενημερώσαμε τηρώντας βασικούς δεοντολογικούς κανόνες. Κρίναμε όμως, όπως οι δεοντολογικοί κανόνες επιβάλουν, η ιστοσελίδα να είναι ελεύθερη να αποφασίσει για την δημοσίευση ή την μη δημοσίευση της απάντησης μας στον κ. Σωτήρη Τσιώλη .

---

[i]  Νόμος ολέθριος, όταν τον εφαρμόζουν οι οκνηροί στη σκέψη και στη δράση, που θέλουν μόνο εικονικό αποτέλεσμα, ανεξάρτητα από το έργο και για σκοπούς έξω από αυτό. Και τέτοιοι είμαστε ως τώρα οι περισσότεροι Έλληνες. Εφαρμόζοντας τον νόμο αυτό συστηματικά και στη διανοητική μας προσπάθεια, ξοφλάμε συνήθως με κάθε ενόχληση κολλώντας στον αντίπαλό μας μια ετικέτα. Η ετικέτα μας ξελαφρώνει από κάθε υποχρέωση να προσέξουμε τα επιχειρήματά του, να τα συζητήσουμε σοβαρά, να τα αναιρέσουμε. Σχετίζει ο άλλος το εκπαιδευτικό πρόβλημα με το κοινωνικό; Που να κάθεσαι τώρα να αποδείχνεις εσύ το αντίθετο. Κόλλα του μια ετικέτα. Είναι κομμουνιστής, ή είναι πολιτικάντες, δεν είναι επιστήμονας, δεν είναι παιδαγωγός. Έτσι ησύχασες. Ό,τι και να πει αυτός, το λέει «από τη δική του άποψη». Από την άποψη δηλαδή της ετικέτας που του κόλλησες. Και επειδή η ετικέτα αυτή δεν έχει πέραση «εις το πολύ και νοήμον κοινόν» - φυσικά γι αυτό και του την κόλλησες- δεν έχεις καμία υποχρέωση να εξετάσεις τι λέει» 

https://arxeiokdsotiriou.blogspot.com/2013/07/1929.html 

 

Σχετικά με την επανέκδοση του βιβλίου : «Στον αστερισμό του Δημήτρη Γληνού» Οι τρείς φωτισμένοι παιδαγωγοί και αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης Κώστας Σωτηρίου, Ρόζα Ιμβριώτη, Μιχάλης Παπαμαύρος του Κώστα Γ. Καλαντζή (Θεσσαλού) . Ο Καλαντζής ήθελε μάλλον να «εντυπωσιάσει» ότι γνώριζε καλύτερα από άλλους τον παππού μου Κώστα Σωτηρίου , αλλά δεν διάλεξε τον δρόμο της αλήθειας για να το αποδείξει.

Δεν με ευχαριστεί να προβαίνω σε τέτοιου είδους ενέργειες αλλά πρέπει να προστατέψω τη μνήμη και του παππού μου Κώστα Σωτηρίου και της αδελφής του και θείας μου Άννας Σωτηρίου. Ο Καλαντζής ήθελε μάλλον να «εντυπωσιάσει» ότι γνώριζε καλύτερα από άλλους τον παππού μου, αλλά δεν διάλεξε τον δρόμο της αλήθειας για να το αποδείξει. Θα περιοριστώ σε δύο αναλήθειες και αυτό γιατί με αυτές προσβάλλεται η ιδιωτική οικογενειακή ζωή της οικογένειας των Σωτηρίου.

Γράφει στη σελίδα 59: « Ο Σωτηρίου ήταν τότε καλά οικονομικά, συγγένεψε μάλιστα και με εφοπλιστές. Η γυναίκα του ήταν κόρη του εφοπλιστή Γρέγου. Το σπίτι του στην οδό Δεληγιώργη 47 ήταν ένα απ’ τα παλιά αρχοντικά της Αθήνας. Το γράφω για να πω , πως αυτά δεν τον «χάλασαν», και δεύτερο , γιατί μερικοί απ’ αυτούς τους συγγενείς του τον βοήθησαν στις δύσκολες στιγμές του, ως το ‘40 τουλάχιστο, όσο ξέρω. Ακόμη θέλω να πω πως αυτό τον έκανε  να μπορέσει να πάει  το 1916 στην Ελβετία για 4 χρόνια περίπου σπουδάζοντας άνετα στα Πανεπιστήμια της Λωζάνης, της Γενεύης και της Ζυρίχης».

Η αλήθεια όμως είναι ότι ο παππούς μου πήγε στην Ελβετία (1916-1920) με υποτροφία του  «Σταθατείου κληροδοτήματος» και τη συνδρομή της οικογένειάς του, (βλέπε εδώ:https://arxeiokdsotiriou.blogspot.com/2014/05/blog-post_5.html Εφημερίδα Αττικόν Βήμα)  ανύπαντρος και χωρίς συγγένεια με εφοπλιστές. Η γιαγιά μου Μαρία Ρουσάκη δεν ήταν κόρη του εφοπλιστή Γρέγου, ήταν κουνιάδα του. Ο Γρέγος είχε παντρευτεί την αδελφή της. Και ο παππούς μου με την γιαγιά μου γνωρίστηκαν πολύ μετά  την επιστροφή του από την Ελβετία το 1920. Γνωρίστηκαν και παντρεύτηκαν το 1924 (βλέπε εδώ:https://arxeiokdsotiriou.blogspot.com/2014/05/blog-post_5.html στο  WORLD BIOGRAPHY)  όταν ο παππούς μου ήταν Διευθυντής Δημοτικής Εκπαιδεύσεως στο Υπουργείο της Παιδείας (1923-1925).  Και το σπίτι μας στην οδό Δεληγιώργη 57 δεν ήταν «ένα από τα παλιά αρχοντικά της Αθήνας». Ήταν μια τυπική ισόγεια μονοκατοικία της εποχής με υπόγειο.

Και ο Καλαντζής για να δικαιολογήσει το, «αυτά» δεν τον χάλασαν, φθηνό συμπέρασμα του, πολύ φθηνό για τον παππού μου, καταφεύγει στο ψέμα.

Τα όσα δε γράφει στο «9. Όλα θυσία για τον αγώνα – Ο θάνατός του» (σελ. 85-87)  είναι ανακρίβειες στολισμένες με φτηνό σενάριο  που προσβάλλουν την μνήμη του και την μνήμη της αδελφής του Άννας Σωτηρίου γιατί «ισχυρίζεται» ότι στις δικές της αφηγήσεις βασίζεται.  Η γιαγιά μου και η μητέρα μου πέθαναν μετά τον παππού μου, η γιαγιά μου το 1967 και η μητέρα μου το 1968, και η θεία Άννα θυμόταν πολύ καλά πότε πέθανε και η γιαγιά μου που ήταν νύφη της και η ανιψιά της και μητέρα μου  Κατινίτσα  όπως την φώναζε. Μάλλον αυτή η  «αφήγηση» της αδελφής του δεν υπήρξε ποτέ. Και να εξηγήσω το γιατί.  Γράφει ο Καλαντζής: «Από την πατρική του οικογένεια μια αδελφή –μικρότερη από αυτόν – ζει. Είναι η Άννα Σωτηρίου η δασκάλα…….. Τώρα η Άννα ζει στο Μαρκόπουλο με τις αναμνήσεις της του μεγάλου της αδελφού». Στο σπίτι στο Μαρκόπουλο η Άννα Σωτηρίου το 1985 (χρόνος πρώτης έκδοσης του βιβλίου)  ζούσε με τον αδελφό της και αδελφό του παππού μου Βασίλη Σωτηρίου, την γυναίκα του Ελένη, την ανιψιά της  κόρη του Βασίλη και της Ελένης Ιφιγένεια τον άντρα της Γιώργο Κόλια και τα δύο παιδιά τους Βασίλη και Ελένη. Μόνο ο Καλαντζής δεν το διαπίστωσε αυτό. Η Άννα Σωτηρίου πέθανε το 1989, ο αδελφός της Βασίλης το 1990, η γυναίκα του Ελένη το 1998 και ο Γιώργος και η Ιφιγένεια πολύ αργότερα. Όσο δε αφορά τις κασέτες, όλοι γνώριζαν ότι υπήρχαν, αλλά κανένας από αυτούς που την επισκεπτόταν δεν τις είχε ακούσει. Και αυτό φάνηκε και στην έκδοση του βιβλίου «Ο Κώστας Σωτηρίου αφηγείται» το 1987. (βλέπε εδώ:https://arxeiokdsotiriou.blogspot.com/2017/02/pdf.html )

Παρακαλώ να δημοσιευθεί αυτή η επιστολή μου για να αποκατασταθεί η αλήθεια.

Με εκτίμηση 

Βασίλης Βούλης

Εγγονός του Κώστα Σωτηρίου        

     

Για τη βιβλιοθήκη του παιδαγωγού Κ.Δ. Σωτηρίου

Πολλοί ρωτούν για την βιβλιοθήκη του παππού μου Κώστα Σωτηρίου. Ο παππούς μου είχε πλούσια βιβλιοθήκη που δυστυχώς όμως όταν άδειασαν οι Γερμανοί το σπίτι μας στην οδό Δεληγιώργη  57 άδειασαν και τις βιβλιοθήκες του.
Το μεγαλύτερο μέρος από όσα  διασώθηκαν βρίσκονται από το 2002 στην Δημοτική Βιβλιοθήκη του Δήμου Μαρκοπούλου. Η δωρεά έγινε από εμένα προκειμένου να εμπλουτιστεί η βιβλιοθήκη του τόπου που γεννήθηκε ο παππούς μου.

Τα βιβλία, περιοδικά και εφημερίδες τοποθετήθηκαν σε 25 χαρτοκιβώτια αριθμημένα και με  χειρόγραφο κατάλογο για το περιεχόμενο του κάθε χαρτοκιβώτιου.  

Παρακάτω δημοσιεύεται ο χειρόγραφος κατάλογος :

Χαρτοκιβώτιο  1-5  Κατάλογος 1-5

Χαρτοκιβώτιο  6-10  Κατάλογος 6-10

Χαρτοκιβώτιο 11-15 Κατάλογος 11-15

Χαρτοκιβώτιο 16-20 Κατάλογος 16-20

Χαρτοκιβώτιο  21-25 Κατάλογος 21-25

Συμπληρωματικά:

Την υπόσχεση για την δωρεά της βιβλιοθήκης του παππού μου την έδωσα με  σύντομη ομιλία μου στην εκδήλωση που διοργανώθηκε από το «Δήμαρχο, το Δημοτικό Συμβούλιο και το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Μαρκοπούλου» στην «τελετή αποκάλυψης του γλυπτού αφιερώματος στη μνήμη του Κώστα Σωτηρίου» «στα πλαίσια των εγκαινίων του 3^ου Δημοτικού Σχολείου Μαρκοπούλου» 

Η πρόσκληση για την εκδήλωση

Η Πρόσκληση 

Η σύντομη ομιλία μου

Η ομιλία σελ.1 

Η ομιλία σελ.2 

Το πρωτόκολλο παραλαβής από τον Δήμο Μαρκοπούλου

 

Πρωτόκολλο παραλαβής